www.lighting-gallery.pl

Żyrandol nie jest taki tragiczny, ale źródła do niego pasują jak wół do karety.

Beton napisał(a):Żyrandol nie jest taki tragiczny, ale źródła do niego pasują jak wół do karety.

One były przeznaczone do żarówek reflektorowych, ale często wkręcano w nie kompakty. Chyba najczęściej widywałem je z kompaktami. Dawniej tam chyba jakiś plafon wisiał?

Beton napisał(a):Żyrandol nie jest taki tragiczny, ale źródła do niego pasują jak wół do karety.

Tya, by coś oświetlić tym badziewiem musiałem wkładać 23W świetlówki

Ja lubię oświetlać się kompaktami i ogółem świetlówkami / lampami wyładowczymi, więc mi ten świecący skład odpowiada. A wcale nie zależy mi, żeby wszystkie te reflektorki świeciły na dół, z resztą jak już wspomniałem mam jeszcze 3 inne oprawy na suficie, każda na 3 żarówki, więc moje okno jest najjaśniejsze w budynku (nie lubię mieć ciemno w pokoju).
Tam nic nie wisiało - jedynie, że przy remoncie 4 lata temu robotnicy źle powiesili te oprawy na początku i zostały one zamienione miejscami, a ślad pozostał... Za jakiś czas zapowiada się kolejne malowanie, to usunie się te "pamiątki"

Unikatowy na obecne czasy Osram Circolux 25W z 1982 roku. Jest to przodek późniejszych świetlówek Circolux EL, dostępnych powszechnie w latach 90-tych, a od 2001 roku produkowanych z rurą T5. Ta świetlówka pochodzi jednak z początku lat 80-tych, udało mi się kupić nowy egzemplarz z oryginalnym pudełkiem.

Co ciekawe - świetlówka ta ma pojemnościowy statecznik Jako główny ogranicznik prądu robi kondensator 5,8 uF, a na wyjściu układu są 2 rezystory 5W (połączone szeregowo). Oto schemat przetwornicy z tego układu i jej wnętrze (znalezione na lighting gallery.net):
http://www.lighting-gallery.net/gallery ... &pid=72823
http://www.lighting-gallery.net/gallery ... &pid=72819

Człon odpowiadający za zapłon jest bardzo prosty - zbudowany na bazie triaka, DB3 oraz rezystora i kondensatora 47nF. Jest tam też cewka, ponoć nieobowiązkowa.

Oto kilka fotek.




Gwint:



Wywietrzniki - konieczne ze względu na fakt, że tam właśnie znajdują się rezystory. Gdy świetlówka działa to grzeją się one dość pokaźnie.



Pudełko:



W środku znajduje się nawet instrukcja obsługi. Świetlówka ma dość niski współczynnik mocy i tu moc 25W odpowiada żarówce 75W. Zatem oszczędność tylko 2/3 mocy w stosunku do żarówek.



Tu jeszcze w akcji. Świetlówka jest nowa, a widoczne przepaski są skutkiem rozświecania się przy początkowym włączeniu.

Zapłon na zimno czy na ciepło? Ogólnie bardzo ciekawa konstrukcja mimo średniej wydajności, pewnie to przez te rezystory i dlatego później w SL Philips zastosował układ bardziej klasyczny. Ra wynosi 80 czy jest niższe?

Gdy ta świetlówka została wyprodukowana, SL już od dwóch lat były dostępne w handlu Zatem jest to bardziej alternatywa dla ciężkich dławików.

Ra wynosi ponad 80, ogółem świetlówka nie odbiega od późniejszych modeli pod kątem barwy i jakości światła. Zapłon wygląda różnie - raz odpala na zimno, a czasem przez ułamek sekundy na ciepło, zanim zadziała triak. Często przez kilka sekund na początku migota lekko, zanim rezystory się nagrzeją. Gdy świeci to cichutko brzęczy. Niepokoi mnie tylko, że rezystory grzeją się naprawdę wyraźnie, mam nadzieję, że to nie jest wada tej konkretnej sztuki. Podejrzewam jednak, że producent przewidział to i te świetlówki w jakiś sposób się sprawdzały skoro klepano je na masową skalę.

Kolejny kompakt taki, jak pokazywałem ostatnio trafił do mojej kolekcji Tym razem jest to egzemplarz jeszcze starszy - pochodzi bowiem z 1981 roku.




Napis:



Widok na rezystorki oraz w akcji.













Widać czerwony kondensator ograniczający prąd pracy, podobny jak te rozruchowe na ~450V lub 220V:



Kod daty produkcji:



Litera "r" wskazuje na 1981 rok.

Pudełko i zawarta w nim instrukcja obsługi z danymi znamionowymi i innymi cechami w środku.




Na pudełku znajduje się nawet data zakupu - 18.01.1982r. Widać też, że świetlówki te były dostępne w Bauhausie.



A teraz ta i wcześniej ukazana świetlówka razem

Ta starsza sztuka grzeje się tak samo jak młodsza?

Tak, one wykorzystywały to samo rozwiązanie techniczne. Rezystory umieszczone były w wietrzonej części obudowy nad gwintem, aby całość się nie przegrzała. Czasem - szczególnie na początku - czuć zapach nagrzanego plastiku, który z czasem używania zanika. Ta konstrukcja stosowana była przynajmniej do 1985 roku - czyli co najmniej przez 4 lata.