www.lighting-gallery.pl

Dokładnie tak, to zjawisko spotykałem zarówno w autobusach oświetlanych świetlówkami w tych oprawach, jak i w pociągach, gdzie okazjonalnie też te oprawki się znajdowały Dziwne to jest - świecenie do połowy świadczy, że z jednej elektrody emisyjność jest słaba lub nie ma jej wcale, a jednak świetlówki te świeciły zawsze stabilnie i nie migotały, w dodatku świecąc pełnią mocy. Innego sensownego wytłumaczenia, jak fakt, że elektrycy wiedzieli o właściwościach tych opraw i przekręcali świetlówki o 180 stopni po zużyciu się jednej z elektrod, nie widzę.
Raczej nie wierzę, żeby tak stare oprawy miały funkcję przełączania na DC przy zużyciu jednej z elektrod, co ponoć realizują niektóre stateczniki elektroniczne wysokiej jakości.

W tym poście na elektrodzie użytkownik z Pelplina wrzucił schemat takiej oprawy w wersji na T5 8W więc może to trochę wyjaśni sprawę:
http://www.elektroda.pl/rtvforum/topic254773.html

Zmodernizowany ryflak 102A z 1967 roku:


Jeden ze skrajnych przedsionków:




Przedziały pasażerskie w tej modernizacji są oświetlone dwoma ciągami świetlówek wpuszczonych w sufit:




W przedsionku środkowym oświetlenie jest w tym samym stylu jak w przedziałach pasażerskich, lecz istotną różnicą jest to, że za identycznymi panelami kryje się tylko jeden ciąg świetlówek, a nie dwa:






Oryginalnie jak się wchodziło środkowym wejściem od strony wagonu po której jest prądnica przy wózku, to naprzeciwko znajdowało się po lewej WC. Po modernizacji WC jest naprzeciwko, lecz po prawej, do tego ma większą kubaturę co pomniejsza jeden z przedziałów pasażerskich:












102A w porównaniu do 43A (w oryginalnej postaci) i 101A mają światła końca pociągu według wzorca UIC:




Zastosowana prądnica to dobrze znany klasyk stałoprądowy:

Czechosłowackiej produkcji lokomotywa manewrowa T458. Ten egzemplarz posiada oryginalne oświetlenie czoła opracowane według norm obowiązujących w macierzy. Górny reflektor służy do oświetlania szlaku przed lokomotywą, zatem posiada odpowiednią konstrukcję odbłyśników i wyposażony jest w żarówkę dużej mocy. Dolne reflektory zawierają żarówki małej mocy które służą do utworzenia odpowiedniego sygnału z trzech świateł, choć są zbyt słabe by oświetlać szlak w przypadku przepalenia się żarówki w górnym reflektorze. Wewnątrz dolnych reflektorów prócz żarówek białych świateł są jeszcze osobne żarówki świateł czerwonych:














Zbliżenie na jeden z reflektorów dolnych:


Reflektor górny:


Załączone światła:










Sygnał Pc1 po oblocie i zmianie czoła:




Dla porównania, światło białe:


Światło czerwone:

Witam

Podobna trochę do słynnej SM42, czyli Stonki.

trójmiejski, a powiedz na jakiej stacji lub przystanku robiłeś te zdjęcia powyżej.tzn, tego ryflaka i czeskiej manewrówki ?

Większość na stacji Bytów, pojedyncze w Lipuszu, a zdjęcia wnętrza ryflaka były robione w ruchu między tymi dwoma stacjami, zdjęcia z linii 212 wrzuciłem tutaj: viewtopic.php?f=127&t=5589&start=20
Ciekawostek było sporo, w Ugoszczy jako oświetlenie peronu ORZ-1, gdy oświetlenie pobliskiej drogi było w postaci OŻb. W samym Bytowie prócz powszechnie znanych łyżek i OUR-125 dało się znaleźć pojedynczą ORZ-1 i parę sztuk OUR-400, warto przejrzeć te zdjęcia.
Co do organizacji przewozów to tu jest strona przewoźnika i rozkład:
http://www.shortlines.pl/
http://www.shortlines.pl/travel.html

Klasyczna Bipa:

Oświetlenie zewnętrzne lokomotywy E483-201.

Dobry Traxx, ja mam zdjęcia załączonego oświetlenia w innych lokomotywach z tej serii, najpierw światła końca pociągu w Traxxie E186 (wielosystemowy, E483 jest jednosystemowy, można to poznać po różnicy ilości pantografów):


Traxx w wersji pasażerskiej należący do Kolei Mazowieckich:




Dopasowany wagon sterowniczy push&pull:


Raz się zdarzyło, że uszkodzeniu uległo sterowanie wielokrotne i trzeba było dokonać oblotu lokomotywy na stacji końcowej. Dzięki temu można było światła końca pociągu wagonu środkowego w akcji:


Zmodernizowany Gagarin z zachowanym oryginalnym kształtem reflektorów, typowym dla egzemplarzy produkowanych na potrzeby własne kolei ZSRR i na eksport do wielu państw (egzemplarze dla PKP miały inne dolne reflektory, lecz o tym rozpisałem się dalej). Ten egzemplarz oryginalnie trafił do Czechosłowacji ( http://rail.phototrans.eu/15,12541,462.html ). Gagariny do Polski prywaciarze sprowadzali z wielu miejsc, choćby zmodernizowana seria obecnie oznaczona jako M62M to powstała z estońskich dwuczłonowych Gagarinów. Dlatego można bez problemu spotkać egzemplarze z takimi reflektorami jak i inne kombinacje. O ile eksport M62 w pewnym momencie się zakończył i dlatego jest względna jednolitość między egzemplarzami eksportowymi, to na potrzeby kolei ZSRR produkcja trwała dłużej i w późniejszych egzemplarzach wprowadzano istotne zmiany. Prócz zmiany wózków zmieniono też reflektory dolne w serii 2М62У. Do Polski nawet trafiły dwa egzemplarze wersji У oryginalnie będące jednym dwuczłonem, potem przerobione na odrębne lokomotywy ( http://rail.phototrans.eu/15,22148,408.html , http://rail.phototrans.eu/15,19654,408.html ). W tym egzemplarzu to obecnie w każdym z reflektorów znajduje się mocny halogen. Oryginalne oświetlenie było opracowane na tej samej zasadzie co w czeskiej manewrówce pokazanej w poście powyżej, czyli mocna żarówka oświetlająca szlak w górnym reflektorze i słabe żarówki w reflektorach dolnych (wiele państw dopuszcza takie oświetlenie jako standard, tylko nasze normy są wyjątkowo wymagające). Gagariny produkowane fabrycznie dla PKP były unikatowe pod tym względem, że miały trzy mocne światła, dolne w postaci typowych garnków jak w innych lokomotywach w Polsce, a jako górne oryginalny radziecki reflektor wyróżniający się pionowym umieszczeniem żarówki. Niestety oryginalnych Gagarinów jest już mało w Polsce, wszelkie moderny, w tym te dla PKP Cargo mają po modernie halogeny: